Jimmige uns Jimmige
Josef Connot
um 1980
Et jit vill Märche he ze Land
Die fangen all aan dat es jo bekannt
Es war einmal und ist nicht mehr
Die schöne Zeit sie kommt nicht mehr
Dröm sin mer he un singen höck
Dat Märche vun dem Jimmige em Glöck
Nun doot uns nit uslache
Wenn mir dat nit su mache
Wie andere an dieser Stell
bringen dä Verzäll
Dröm doot och kräftig singe met
Beim Refrain vun he dem Leed
Es war einmal ein Dorf sehr klein
Met kleine Hüsjer un vill Ställ
De Hahn om Hof dä kniep dat Hohn
Die Wutz om Mes die föhlt sich wohl
Un Franze Katz die Junge hät
Dem Jupp jelang doch en et Bett
De Oos vum Stef gemütlich zog
De Puddelskar de Dall erop
E Peerd mer selden he antrof
Köh un Jeisse Ihr jläuft et nit
Dat wor doch fröher he dä Hit
Dohein en de Köch de Zupp anbrennt
De Mam schnell aan de Pump noch rennt
De Penz dä Pumpeschwengel han belaag
Als Schaukel ihn in Schwung gebraag
Die Weiver heelten he ihre Schwaat
Et Neuste schnell die Rund maat
Die Jassebach vürm Dorf noch klor
Leef domlas noch et janze Johr
Met Duftstoff angereichert wur
Se em Dorf op ihrer Tour
Scheffjefahre en dem Nass
Maat de Penz trotz allem Spass.
Dat Backes oft zum Treffpunkt wur
Nach Tageswerk der Kerls zur Kur
Do wur vill jelooge, et es secher wohr
Dat de Balken sich krömpten Johr für Johr
Et steiht nit mieh, weil de Balkne zo kromm
Dröm kann mer jetz besser de Eck eröm
Och en Feuerwehr mit aller Ihr
Die jot et he nit zum Pläsier
Mit der Schaukelpump an wat en Spritz
Wur oft ens schnell durch et Dorf jeflitz
Zum Löschen braachten se nit dat Ding
Och früher speiten se in keine Wing.
Dat wor nun dat Märche von Jimmige im Glöck
Et is verjangen et jit keen zerück
Villes dat schön wor, dat wor garnit schön
Dat ze sagen mer es nit ze köhn
Die Sorgen die se fröher die han mer nit mieh
Dofür han mer Probleme, die kannten die nie
Dat wor et für höck et wierd langsam Zeit
Die Keele sin drüsch, äver et is jo nit weit
Uns maat et Freud wie mer he ston
Für üch ze singe mir müssen jetz jon
Maacht üch Spass so lang ihr könnt
Mir sagen ad Tschüss un bleiven jot Frönd.
Refrain
Jimmige uns Jimmige mir han dich doch esu järn
Jimmige uns Jimmige du bes uns nie ze färn
Sin mer och an andere Plääz
Su bleivste doch bei uns em Hätz
Dat Glöckche vun dä Kapell
Rööf uns zeröck op alle Fäll
Un beste och noch esu klein
Du bleivs unser deheim
Un beste och noch esu klein
Du ble ivs unser deheim.